Ο Διεθής Διαστημικός Σταθμός (ISS) θα βρίσκεται πάνω απο τη χώρα μας τις τελευταίες ημέρες του Σεπτεμβρίου και τις πρώτες ημέρες του Οκτωρίου.    

Πηγή : https://spotthestation.nasa.gov

 iss2.png

iss1

Στις 7 Ιανουαρίου του 1610 ο Γαλιλαίος ανακαλύπτει την Ευρώπη, τον τέταρτο σε μέγεθος απο τους 63 γνωστούς δορυφόρους του Δία. Η Ευρώπη έχει διάμετρο 10% μικρότερη απο τη Σελήνη και το ένα τέταρτο απο τη αυτή της Γης. Η συνολική της επιφάνεια είναι μόλις το 6% της επιφάνειας της Γης μας. 

m15-077a.jpgΓια πρώτη φορά το 2012 η NASA μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου HUBBLE ανίχνευσε στην μακρινή Ευρώπη πίδακες νερού. Έκτοτε όμως το φαινόμενο δεν παρατηρήθηκε. Αυτή τη φορά το HUBBLE κατάφερε να διακρίνει τους πίδακες παρατηρώντας τη σιλουέτα της Ευρώπης με φόντο τον ιδιαίτερα φωτεινό Δία.Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι οι πίδακες φτάνουν σε ύψος τα 200 χιλιόμετρα και πέφτουν ξανά στην επιφάνεια του πλανήτη σαν βροχή. Εικάζεται ότι ο ωκεανός της Ευρώπης περιέχει 2 φορές το νερό των ωκεανών της Γής, κρυμένο κάτω απο ένα στρώμα πάγου άγνωστου πάχους.

Η συγκεκριμένη παρατήρηση είναι ιδιαίτερα σημαντική αφού η ύπαρξη νερού μπορεί να υποστηρίξει και τη ζωή τουλάχιστον σε μικροβιακό επίπεδο. Επίσης η ύπαρξη των πιδάκων δείχνει και την ύπαρξη σχισμών στον πάγο απ΄όπου σε μια μελλοντική αποστολή θα μπορούσαν να συλλεχθούν δείγματα δίχως να χρειαστεί να τρυπηθεί ο πάγος. 

Πηγή : https://www.nasa.gov/subject/3148/europa/

You Tube : https://www.youtube.com/watch?time_continue=4&v=4QJS9LcB66g

Ο πιο ακριβής τρισδιάστατος χάρτης άστρων του γαλαξία μας, δόθηκε στη δημοσιότητα στις 13 Σεπτεμρίου 2016 απο την ESA (Ευρωπαικός Οργανισμός Διαστήματος). Ο δορυφόρος Γαία κατέγραψε την ακριβή θέση των 1146 εκατομμυρίωνπιο λαμπρών άστρων του γαλαξία μας, καθώς επίσης και την ακριβή κίνηση περισσοτέρων απο 2 εκατομμύρια άστρων.

Σύμφωνα με τον Alvaro Gimenez της ESA, " η  "Γαία"  αποκαλύπτει μια εικόνα του γαλαξία μας που δεν είχαμε δει ποτέ πριν. Η σημερινή ημέρα είναι η αρχή δημοσίευσης στοιχείων που στο προσεχές μέλλον θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε καλύτερα την κίνηση των άστρων στον γαλαξία μας."

Η "Γαία" εκτοξεύτηκε πριν απο 1000 ημέρες, ενώ άρχισε να συλλέγει δεδομένα του Ιούλιο του 2014. Τα σημερινά δεδομένα συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια 14 μηνών παρατήρησης, μ΄χρι το Σεπτέμβριο του 2015. 

 Η σημερινή προσπάθεια 

αποτελεί μια επίπονη συνεργασία περισσότερων απο 450 επιστημόνων και προγραμματιστών τα τελευταία 10 χρόνια σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Για περισσότερα : ESA-Gaia

 

 

Γράφει ο επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, φυσικός και αστρονόμος, Διονύσης Σιμόπουλος

Ορισμένοι φίλοι κοιτάdomefest.jpgζοντας τα διάφορα επιτραπέζια ημερολόγια και την διάρκεια της ημέρας και της νύχτας, με ρώτησαν γιατί η ημέρα της ισημερίας δεν συμπίπτει με την ημέρα που έχουμε ίση ημέρα και ίση νύχτα. Πρόκειται για μία πολύ σωστή παρατήρηση, γιατί μερικές φορές παίρνουμε ορισμένα πράγματα ως δεδομένα. 

Πάρτε, για παράδειγμα, την παρατήρηση των φίλων μου για την Ανατολή και τη Δύση του Ήλιου. Ξέρουμε, δηλαδή, ότι καθημερινά ο Ήλιος θα ανατείλει στην Ανατολή και θα δύσει στη Δύση, και ξέρουμε επίσης ότι η διάρκεια της ημέρας είναι μικρότερη το Χειμώνα και μεγαλύτερη το Καλοκαίρι, ενώ το αντίθετο συμβαίνει για την διάρκεια της νύχτας. 

Υπάρχουν, όμως, δύο ημέρες στη διάρκεια ενός έτους που η Ημέρα έχει την ίδια διάρκεια με την Νύχτα. Αυτές οι δύο ημέρες ονομάζονται Ισημερίες (ίση μέρα-ίση νύχτα) και σηματοδοτούν η μία την πρώτη μέρα της Άνοιξης και η άλλη την πρώτη μέρα του Φθινοπώρου. Ας δούμε, όμως, τι ακριβώς συμβαίνει, γιατί αυτό που αποκαλούμε «Ισημερία» (Ανοιξιάτικη και Φθινοπωρινή) δεν είναι στην πραγματικότητα ακριβώς έτσι!

Όπως ξέρετε κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση πάνω στην τροχιά της από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη, και από κάθε νέα θέση εμείς πάνω στη Γη αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία. Έτσι κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μας φαίνεται ότι ο Ήλιος ήταν αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη, πάνω στην εκλειπτική. Η εκλειπτική δηλαδή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απεικόνιση, ή η προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα, της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο.

Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση δηλαδή του ισημερινού της Γης και την αποτύπωσή του πάνω στον ουράνιο θόλο) θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία ίση με 23 μοίρες και 27 πρώτα λεπτά, λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική. Η γωνία αυτή ονομάζεται «λόξωση της εκλειπτικής», και τα δύο αυτά σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται «ισημερινά σημεία».

Στο πρώτο σημείο, ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκεται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται εαρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει η Άνοιξη. Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το Φθινόπωρο. Θα θεωρούσε, λοιπόν, κάποιος ότι στις δύο αυτές ημέρες, σε ολόκληρη τη Γη, η νύχτα είναι ίση με την ημέρα, δηλαδή επί 12 ώρες ο Ήλιος βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα και επί 12 ώρες βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα, έχουμε δηλαδή ίση-μέρα: ισημερία.

Τα πράγματα, όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι! Γιατί η «ίση μέρα-ίση νύχτα», όταν δηλαδή ό Ήλιος φτάνει στα ισημερινά σημεία, συμβαίνει μόνο στους τόπους που βρίσκονται ακριβώς πάνω στον γήινο ισημερινό. Στις περιοχές που βρίσκονται είτε πάνω είτε κάτω από τον ισημερινό η «ίση μέρα-ίση νύχτα» συμβαίνει μερικές ημέρες πριν ή μετά από την «ισημερία». Πάρτε για παράδειγμα την Αθήνα που βρίσκεται 38 περίπου μοίρες βόρεια του ισημερινού, και παρόλο που ο Ήλιος θα φτάσει στο Φθινοπωρινό ισημερινό σημείο στις 17:21 [Θερινή ώρα Ελλάδος] της Πέμπτης, 22 Σεπτεμβρίου 2016, εντούτοις η «ίση μέρα-ίση νύχτα» για την Αθήνα θα συμβεί στις 26 Σεπτεμβρίου όταν η ημέρα και η νύχτα θα έχουν περίπου την ίδια διάρκεια!

Πηγή: http://www.skai.gr/news/technology/article/325328/ta-paraxena-ton-isimerion/#ixzz4Kv2s6Lgt 

Juno-dias-boreios-polos.jpg

Η πρώτη κοντινή διέλευση του διαστημοπλοίου Juno («Ήρα») από τον Δία είναι γεγονός!!! Το πρώτο πέρασμα του Juno από τον Δία έγινε  στις 27 Αυγούστου, με το διαστημόπλοιο να φτάνει σε απόσταση μόλις 4.200 χιλιομέτρων πάνω από την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Η διέλευση διήρκεσε έξι ώρες, ενώ κατά τη διάρκειά της το σκάφος κατέγραψε εικόνες και δεδομένα τόσο από τον Βόρειο όσο και από τον Νότιο Πόλο.

Έξι Megabyte δεδομένων ήταν το αποτέλεσμα σε αυτό το πρώτο πέρασμα. Ανάμεσα σε αυτά τα δεδομένα, συγκαταλέγονται και εντυπωσιακές φωτογραφίες από τον Βόρειο Πόλο του πλανήτη, οι οποίες είναι οι κοντινότερες λήψεις που απαθανάτισε ποτέ ένα διαστημόπλοιο το οποίο «επισκέφθηκε» το Δία.

Οι μετεωρολογικές συνθήκες που διακρίνονται στις εικόνες καθώς και τα κλιματικά συστήματα καταιγίδων, διαφέρουν από οτιδήποτε άλλο έχουν εντοπίσει οι επιστήμονες στους αέριους γίγαντες του ηλιακού μας συστήματος. Έτσι, αν και ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η ανάλυση όλων των στοιχείων που έστειλε το σκάφος, ήδη είναι ορατές μερικές μοναδικές ανακαλύψεις που έκανε με την πρώτη διέλευσή του.

Ο Σκοτ Μπόλτον, από το Νοτιοδυτικό Ινστιτούτο Ερευνών στο Τέξας και μέλος της ερευνητικής ομάδας της αποστολής, σημειώνει στην ιστοσελίδα της NASA:

«Εκ πρώτης όψεως, ο Βόρειος Πόλος του Δία δεν μοιάζει με οτιδήποτε άλλο έχουμε δει ή  φανταστεί μέχρι σήμερα.

    Έχει πιο γαλάζιο χρώμα από άλλα σημεία του πλανήτη και  κατακλύζεται από καταιγίδες. Δεν υπάρχει κανένα σημάδι από ζώνες,  που είχαμε συνηθίσει να διακρίνουμε έως σήμερα . Κοιτώντας τον απο  εκεί με δυσκολία μπορούμε να τον αναγνωρίσουμε. Επίσης,  παρατηρούμε  ίχνη από σκιές νεφών, κάτι που ίσως να σημαίνει πως τα  σύννεφα βρίσκονται σε υψηλότερο υψόμετρο από άλλα καιρικά  φαινόμενα».

Παράλληλα με την κάμερα που τράβηξε τις φωτογραφίες, το Juno επιστράτευσε και τα οκτώ επιστημονικά του όργανα για να «σαρώσει» τον πλανήτη και να συγκεντρώσει δεδομένα.

Με τη βοήθεια του JI-RAM που προήλθε από την Ιταλική Υπηρεσία Διαστήματος, αποτύπωσε τον Δία στο υπέρυθρο φάσμα.

Ο Αλμπέρτο Αντριάνι, από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής και Πλανητολογίας στη Ρώμη, αναφέρει:

«Με το JIRAM μπορούμε να δούμε τι υπάρχει κάτω από “δέρμα” του Δία. Αυτές οι πρώτες υπέρυθρες εικόνες του Νότιου και του Βόρειου Πόλου μας αποκάλυψαν θερμές και ψυχρές περιοχές, τις οποίες δεν είχαμε ξαναδεί. Και, παρόλο που γνωρίζαμε ότι πιθανότατα θα βλέπαμε το νότιο σέλας, η εικόνα του μας εντυπωσίασε».

Ανάμεσα στα δεδομένα που προέκυψαν από την πρώτη «βουτιά» του Juno ανήκουν επίσης οι καταγραφές των ήχων που παράγονται στην ατμόσφαιρα του πλανήτη, οι οποίοι ηχογραφήθηκαν με το όργανο WAVE (Radio/Plasma Wave Experiment). Παρόλο που επιστήμονες γνωρίζουν για αυτές τις εκπομπές από τη δεκαετία του 1950, ποτέ άλλοτε δεν έχουν ηχογραφηθεί από τόσο κοντά.

Ο Μπιλ Κουρθ, μέλος της επιστημονικής ομάδας που είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία των δεδομένων του οργάνου, αναφέρει:

 «Ο Δίας μας “μιλά” με ένα τρόπο που μόνο ένας αέριος - γίγαντας μπορεί», επισημαίνει «Ξέρουμε πως αυτές οι εκπομπές είναι οι ισχυρότερες στο ηλιακό μας σύστημα, ενώ τώρα μπορούμε να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο που δημιουργούνται».

Το διαστημόπλοιο Juno εκτοξεύθηκε από το ακρωτήριο Κανάβεραλ τον Αύγουστο του 2011, ενώ έφτασε τον Δία στις αρχές του περασμένου Ιουλίου.

Δείτε τα παρακάτω βίντεο 

Εικόνες απο το Δία:  https://www.youtube.com/watch?v=FBX8x20P3I4&feature=youtu.be

Μουσική απο το σέλας του Δία:   https://www.youtube.com/watch?v=tE-D_s6kaIs